شماره‌ی هفتم/صفحه پانزده
مطلبی در حوزه‌ی علوم شناختی بخوانیم ...
در این شماره و در مبحث علوم شناختی به یک پرونده‌ی جنجالی قتل می‌پردازم که هنوز باز و بدون نتیجه است.
در ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، لیندزی کلنسی سه فرزند خود کورا پنج‌ساله، داوسون سه‌ساله و کالن هشت‌ماهه را در خانه‌شان در داکسبری ماساچوست در ایالات متحده آمریکا با خفه‌کردن به قتل رساند. او سپس با بریدن مچ دست‌ها و گردن خود و پریدن از پنجره‌ی طبقه‌ی دوم اقدام به خودکشی نمود و در اثر جراحاتی که متحمل شد از کمر به پایین فلج شد. لیندزی بعداً اظهار کرد که یک توهم شنیداری را شنیده که به او دستور می‌داده این اعمال را انجام دهد و احساس می‌کرد قادر به مقاومت در برابر آن نیست. لازم به ذکر است که لیندزی یک مادر تنها بود.
دلایل اقدام به قتل توسط والدین خصوصاً مادر به قرار زیرند:
۱. اوج و شدت علاقه‌ی والد به فرزند که به اقدام به آسیب زدن یا قتل فرزند می‌انجامد.
۲. پدوفیلیا
۳. ترس از آینده‌ی نامعلوم و آسیب دیدن فرزندان در جامعه‌ای که والد قاتل در آن برای خود یا فرزندش و یا هر دو احساس ناامنی می‌کند.
۴. اقسام جنون مانند جنون آنی، ادواری، سببی، ایجاد و اجبار شده
۵. عدم مسئولیت‌پذیری و خودکامگی که والد را به حذف فرزندش سوق می‌دهد.
۶. والد در سلامت کامل عقل، خودخواسته و بدون دلیل فرزند خود را به قتل می‌رساند.
نکته: در بعضی قوانین اگر والدین مرتکب قتل شوند مجازات قاتل برای آنان در نظر گرفته نمی‌شود.
به پرونده‌ی لیندزی بازگردیم. من آن را در چهار سطح بررسی میکنم:
سطح اول: بدون شک و فوراً اعدام زیرا لیندزی کلنسی مرتکب قتل عمد از نوع درجه‌ی یک شده است.
سطح دوم: حبس و درمان زیرا لیندزی کلنسی دچار فروپاشی شده و علت قتل، بیماری و عدم ثبات او بوده است. مثل اینکه فرد دیگری عمل مذکور را مرتکب شده باشد نه لیندزی!
سطح سوم: اعدام به این علت که لیندزی کلنسی موجودی خطرناک و ضعیف العقل است که هم دچار فروپاشی شده و هم در حین آن به عمل قبیح قتل آن هم فرزندان خود دست زده است. به احترام زنان قوی، کوشا و صبور که دست بر قضا تعدادشان در جامعه کم هم نیست لیندزی باید حذف شود. او لایق زنده ماندن نیست.
سطح چهارم: درمان و آموزش زیرا جریانی مخفی و پر قدرت لیندزی کلنسی را درهم شکسته و فرزندان او را به دستان او به قتل رسانده و حالا هم می‌خواهد خودش را بعنوان مجرم حذف کند. پس درمان و آموزش لیندزی بزرگترین ضربه به این اهريمن نهفته‌ی اجتماعی ست زیرا لیندزی نیز مانند فرزندانش و حتی شدیدتر از آنها قربانی، برده و دستآویز آن بوده است.
من فقط مورد آخر در ۶ دسته‌ی بالا را در سطح اول قرار داده و حکم باقی موارد را در سطح چهار قائل شده و اعلام میکنم. و در نهایت مطلب را با سخنی به لیندزی کلنسی پایان میدهم: اگر یک مشت محکم حواله‌ی صورت همسایه‌ات میکردی و یا مادر یا مادرشوهرت را مفصل کتک میزدی مسلماً ژنومها و پرورشت لایق زنده ماندن بودند و خودت نیز سرنوشتی سرفراز داشتی اما حالا موشی در آزمایشگاه علوم اجتماعی جهانی هستی چون لایق بیش از این نیستی.
به قلم 🖋سردبیر و به درخواست 👱♀️مادمازل نجوا
